Verslagen  2018


Kerstrit 16-12-2018

Klik hier voor de foto's



Snertrit 11-11-2018


Klik hier voor de foto's

Mentuin gilze 30-09-2018

Klik hier voor de foto's


BBQ bij Ad en Annie 23 juni 2018

 

Klik hier voor de foto's



Ringsteken 6-7-2018

Klik hier voor de foto's



Hemelvaart weekend 10 mei tot en met 13 mei


 

Klik hier voor de foto's


Rit Vrijdagavond les
 

Klik hier voor de foto's    



Herdenkingsrit voor annemieke 29-4-2018

Klik hier voor de foto's



Iedere dag, meerdere keren, gaan onze gedachten terug naar Annemieke.
Maar dichter bij haar als we afgelopen zondag, 29 April waren, kunnen we niet komen.

Als we mee wilden rijden op de kar moesten we dat even doorgeven aan Piet. Dan zou hij regelen dat er voldoende karren waren om met z’n allen een rit te maken door de Drunense duinen. Een rit ter herinnering aan Annemieke. Om 10.00 uur eerst even koffie drinken en een kort woordje voor we gaan rijden. Dat was de informatie die Piet ons gaf. En waarmee we deze zondagochtend naar Kaatsheuvel reden. Met de ruitenwissers op volle toeren en zoveel regenkleding als mogelijk in de kofferbak.

Later bleek de regen, de beste voorbode voor de perfecte Waspikse Recreatie Ruiters rit. Het koffiemoment werd wat gerekt en Piet zijn woordje werd een bijzondere speech waarbij de puzzelstukjes die we kregen een bijzondere plek zouden gaan innemen op de kar.

Hier, in deze schuur bij Piet Verschuren, begonnen wij ons al een beetje thuis te voelen tussen de familie van Piet en Annemieke. Want dat de Waspikse recreatie ruiters familie zijn van elkaar, dat werd hier wel duidelijk. Bijzonder was het voor ons, dat wij daar op deze dag onderdeel van uit mochten maken . Terwijl wij alleen weten dat paarden benen hebben en geen poten. Voor ons zijn alle zwarte paarden Friezen en alle witte het paard van Sinterklaas. Maar dat maakt de Waspikse Recreatie Ruiters gelukkig niks uit.

Piet had een rit uitgezet die ons langs prachtige plekjes liet rijden. Die ons de Drunense duinen vanaf de andere kant liet zien. Onze gedachten dwalen af.  Naar Annemieke. Naar alle puzzelstukjes die haar leven zo waardevol hebben gemaakt. We hebben het gevoel dat we langs al die puzzelstukjes rijden, bij die puzzelstukjes op de kar zitten en met die puzzelstukjes aan het praten zijn vandaag. We drinken een schrobbelèèr, eten een blokje kaas en voelen de warmte van de mensen en de paarden waarmee we deze dag delen.

Bij de Klinkert drinken we een rode wijn en wordt de puzzel in elkaar gelegd. De puzzelstukjes die we met zorg naar de Klinkert hebben gebracht maken de dag en ons gevoel compleet. Het allerlaatste puzzelstukje zorgt ervoor dat we een tevreden blik krijgen van Annemieke. Ze is trots op deze familie en op alles wat haar zo dierbaar is.

Het laatste stukje op de kar kan ons niet lang genoeg duren. We zouden willen dat deze dag nog niet voorbij is. Dat we konden blijven stappen, draven en galopperen door de duinen. Samen met jullie, Waspikse recreatie Ruiters. Om zo maar zo dicht mogelijk bij Annemieke te kunnen blijven.

Het is een bijzondere, emotionele, onvergetelijke dag geworden. Waar wij als familie van Piet en de kinderen met veel dankbaarheid aan terug denken. Niets in het leven is vanzelfsprekend. Maar de vanzelfsprekendheid waarmee jullie  kunnen geven, is voor ons heel bijzonder.

Hopelijk tot volgend jaar

Namens de familie Zijlmans

Kristel